Geplaatst op Geef een reactie

De beste wensen en een gelukkig 2020

Het is zondag, hangdag of zoiets… in ieder geval een dag zonder vaste planning. Vandaag hoeft niets. Heerlijk. Ontbijt werd lunch, we hebben wat bestellingen ingepakt en nieuwe dingen besteld die we voor het nieuwe Zeeuws Meisje project komend jaar nodig hebben. Gebrainstormd over wat we allemaal nog van plan zijn, wat we nog moeten organiseren, hoe we het vorm gaan geven, wie we nog moeten benaderen. Stiekem hebben we het toch nog best druk 😉 Onze lieve buurvrouw Antoinette zit evenmin stil. Ook van haar kreeg ik vandaag al weer foto’s doorgestuurd. Ze heeft al best wat dingen af. Het is echt fijn samenwerken met haar. En met de andere mensen uit ons team uiteraard. We hebben het maar getroffen met deze mensen. Mijn moeder neemt alvast haar halve huisraad mee als ze straks naar Nederland komt zodat we genoeg rekwisieten hebben en ook Wilma gaat tussen Kerst en Oud en Nieuw gewoon door. Piet zit een soort van klaar en wacht op ons sein en ook Jaap en Desiree zullen bij het komende project weer van de partij zijn. Zoals jullie kunnen lezen hebben wij er zin in! Maar het is zeker ook de tijd om balans op te maken en terug te kijken want wat een jaar was 2019. Ik ben er nog stil van.

Iets dat begon als “laten we iets leuks doen want we gaan toch niet op vakantie deze zomer” liep uit tot iets groots en moois. Dat had echt niemand kunnen voorspellen. Wat fijn dat Zeeuws Meisje / Gelijkheid zo mooi ontvangen en gedragen wordt van jullie! Ik geniet iedere keer als ik de posters ergens tegen kom of zo als gisteren nog iemand een foto doorstuurde met een beeld van Zeeuws Meisje erop. We hebben Zeeland afgelopen zomer kunnen kleuren en gaan hier graag nog even mee door want Zeeuws Meisje is van ons allemaal. De fotoshoots in het voorjaar en de zomer waren echt een ervaring. Sinds ik met Rem ben weet ik wel dat hij dingen altijd groot aanpakt maar tot nu toe was alles buiten de deur in niet echt in huis. Dat was bij Zeeuws Meisje/ Gelijkheid echt anders. Het huis werd ieder weekeind een drukke boel waar iedereen in en uit liep en ik heb nog weken later ergens kopspelden of haarklemmen gevonden. Opgemaakt werden de meiden in onze slaapkamer want daar was het licht zo goed volgens Desiree en geheid liep er iemand met een camera achter je aan. Moet je wel tegen kunnen. Jolanda en Jannes van Omroep Zeeland zijn fijne mensen om om je heen te hebben. Met hun boffen wij (ook niet geheel onbelangrijk als je zo veel samen werkt). Al met al zijn we ontzettend blij met de afleveringen op Omroep Zeeland. Ze geven Zeeuws Meisje goed weer en laten ook een kijkje achter de schermen zien. We hebben erg veel lol gehad deze zomer en het zijn echt mooie en respectvolle afleveringen geworden. Dank daarvoor! En Wilma, Wilma is een schot in de roos. Zonder Wilma had dit allemaal niet gekund. We kunnen wel van alles bedenken maar zonder haar kunde en creativiteit waren we snel uitgespeeld. Zonder haar waren de drachten niet geworden wat ze nu zijn. Nu zijn ze stuk voor stuk uniek maar wel volgens de regels. Oud in een nieuw jasje met respect voor erfgoed. Precies zo als wij het voor ogen hadden. Zonder het vertrouwen van Piet om mij iedere keer met een kartonnen doos vol sieraden en krullen te laten vertrekken was het beeld niet zo af geweest. De echte Zeeuwse sieraden zijn toch de finishing touch. Dank ook aan Jaap voor alle klompen. Ik zie hem nog op een zaterdag avond natte gele klompen brengen omdat er iets mis was gegaan met de maat en de shoot al zondag ochtend was. Ik kende hem niet maar ben ontzettend blij dat er mensen zijn zoals hij en Joke die hun hart verkocht hebben aan een oude ambacht en daardoor zorgen dat de klompen niet verdwijnen. Dank ook aan Lieve die eigenlijk helemaal niet zo veel met kunst en de projecten van Rem heeft maar die mij actief geholpen heeft met echt alles. Van stoffen voor de drachten uitzoeken tot kaartensets inpakken, posters uitdelen en niet te vergeten al haar vlogs en filmpjes. Dat doet ze toch maar mooi voor ons. Ook Petri niet te vergeten. Petri kreeg van ons carte blanche om het boek vorm te geven want Petri weet wat ze doet. Mag ik eerlijk zijn? Ik vond het doodeng. Rem had er volop vertrouwen in en dat heb ik op zich ook wel in Petri als vormgever maar ik ben minder flexibel in mijn hoofd. Toen wij het ontwerp de eerste keer zagen was Rem enthousiast en ik ongelukkig. Ik kon wel huilen. Het was mij veel te wild. Veel te modern. Veel te veel kleur. Maar toen het eenmal gezakt was bij mij kon ik de schoonheid ervan zien en nu weet ik zeker dat we het niet beter hadden kunnen treffen met Petri en haar vormgeving van het boek. Dank daarvoor Petri. Je hebt met je vormgeving ervoor gezorgd dat niemand om Zeeuws Meisje /Gelijkheid heen kan. Marloes ken ik al een tijdje en ik vind fijn dat Marloes de teksten voor Zeeuws Meisje/Gelijkheid geschreven heeft en de interviews afgenomen heeft. Marloes schrijft goed en boeiend en dat is precies wat wij wilden hebben. Geen stoffig saai verhaal over de geschiedenis van de dracht maar een verhaal dat je niet los laat. Dat is gelukt! Dank daarvoor Marloes. De boekpresentatie en tentoonstelling van Zeeuws Meisje/Gelijkheid was in de Wandelkerk in Middelburg en wat hebben wij het daar fijn gehad. We hebben ontzettend veel mooie ontmoetingen en gesprekken gehad met mensen daar die eigenlijk meer bij toeval de kerk in liepen. Het was echt een cadeau!

Het is inmiddels zondag namiddag en terwijl ik deze woorden schrijf hoop ik dat ik niemand vergeet in mijn dankwoord maar ik weet al bijna zeker dat dit zo is. We hebben namelijk ontzettend veel hulp gehad. Hulp van Nanne die op het laatste moment nog een soort eindredacteur voor het boek werd, hulp van mensen uit ons dorp (met brommers, klompen noem maar op) , hulp van de Watersportvereniging omdat we hun stroom mochten gebruiken, hulp van mijnheer Moison die iedere keer Rems apparatuur fixte als hij ze weer dolenthousiast opgeblazen had. Hulp van mevrouw van Marion voor alle overige brommers, hulp van Francoise Minderhoud, hulp van mensen van de klederdrachtverenigingen wiens namen ik niet eens ken, hulp van mensen van het Polderhuis in Westkapelle. Jullie merken het al, we hebben ontzettend veel hulp gehad van allerlei mensen en daar ben ik heel erg dankbaar voor. Zonder jullie allemaal was Zeeuws Meisje/ Gelijkheid nooit op deze manier gelukt. Voor nu sluit ik af en ga ik even koffie drinken en straks in het nieuwe jaar gaan we er vol moed weer tegen aan en met heel veel plezier door met Zeeuws Meisje. Ik wens jullie een fijn uiteinde en een ontzettend mooi 2020! Tot ziens, Ana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *